Doordat we flink wat werken zelf uitvoeren, hebben we serieus wat geld kunnen uitsparen. Met het uitgespaarde geld zijn we ons dan ofwel meer luxe gaan veroorloven ofwel energiezuinige maatregelen gaan doorvoeren. Één maatregel daarvan is de aanschaf van een zonneboiler. Een schitterend ding waardoor ons warm water mee opgewarmd wordt door de zon (als ze uitzit natuurlijk).
Op woensdag 18 november is Sack bij ons langsgekomen om onze boiler en panelen aan te sluiten. Dat liep allemaal redelijk vlot en willen eigenlijk de installateur bedanken voor zijn inzet. Op zaterdag echter zag ik een klein druppeltje hangen aan de buis die bij de boiler zit. Ik direct gebeld naar Sack. Ze wisten me te vertellen dat ik vooral niet moest panikeren en dat het probleem eenvoudig opgelost kon worden door het koppelstukje wat aan te spannen.
Het koppelstukje zat echter op een voor een standaard sleutel onbereikbare plaats (tussen de muur en de boiler in een ruimte van minder dan 10 cm). Ik dus een drietal winkels afgelopen op zoek naar een sleutel die daar wel bij kon. Uiteindelijk één gevonden. Thuis gekomen spande ik de koppeling wat aan. Veel beter! Maar ’s avonds, net voor onze vrienden ons een eerste bezoek zouden brengen in ons nieuwe huis, zag ik dat dat nog een beetje lekte. Minder dan de vorige keer, maar toch te veel. Ik pak die sleutel nogmaals om nog wat aan te spannen. Ik span dat aan KWAK! Die buis schiet uit die koppeling. Overal spat er glycol uit die buis en het boeltje blijft uiteraard verder lopen. Snel mijn vrouw geroepen met vodden en emmers. Uiteindelijk die buis terug in de koppeling gestoken en opnieuw aangespannen.
Resultaat: onder de boiler, naast de boiler, voor de boiler, achter de boiler, op mijn kleren, mijn handen, mijn sleutels, mijn vrouw: overal glycol. Nu moet je weten dat glycol een aantal onaangename fysische eigenschappen heeft: vooreerst plakt dat boeltje en ten minstens even erg: het stinkt en blijft stinken eenmaal je het op uw handen gekregen hebt.
Door deze kleine ramp hebben we onze avond niet in het water zien vallen maar in de glycol (haha: flauw mopje). We hadden ons wel een leukere eerste avond in ons nieuw huis voorgesteld.
Wat was mij dat jong. Mochten ze altijd zo moeilijk doen dan zouden er dagdagelijks installaties afgekeurd worden.
We hebben een kraantje in de garage voor “het bijvullen van de regenput”; iets dat we speciaal geplaatst hebben voor de mannen van het VMW. Maar dat kraantje is niet goed: er moet een beluchter op. Het zou maar eens moeten gebeuren dat er een druppeltje in de kraan blijft hangen en dat in dat druppeltje wat bacteriën beginnen te kweken en dan de hoge druk van de waterleiding doorstaan en doorzwemmen om dan vervolgens het ganse waternet te besmetten. Stel je voor! Bon: mijn vader snel achter een kraantje gereden want die gast ging dat dus echt afkeuren: letterlijk zijn woorden.
Dat was echter nog niet alles. Over de boiler had hij ook een vraagje. Wat loopt er door de panelen; antwoord: glycol. Ok, maar welk type glycol; antwoord: wtf? Ik naar Sack gebeld om te vragen welke glycol. Die gast aan de receptie wist da natuurlijk ook niet. Hij te voet naar het magazijn: dat staat niet in dit magazijn, ik zal naar het andere magazijn moeten gaan, zal u over 5 min terugbellen. Zo gezegd zo gedaan; type glycol bla bla bla (wete kik veel wat). Doorverteld aan de keurder en dat was dat. Volgens mij weet die keurder da zelf niet en bovendien heeft dat er niets mee te maken want dat zit in een appart circuit dat afgesloten is van het water en de boiler is gekeurd door de nodige instanties.
Een buitenkraantje op regenwater: ah dat is dus geen drinkwater!!! Dus hij in zijn camionette achter een kleverke om bij de kraan te plakken en aan te geven dat het geen drinkwater is. Stel u voor dat er één of andere idioot langs ons huis komt, het kraantje ziet en denkt: ik heb dorst. Dan dient die gast gegarandeerd een klacht in tegen mij omdat ik geen kleverke gehangen had.
Maar al bij al: keuring was in orde en positief. En de rest vormt een straf verhaal voor later (en waarschijnlijk zal ik het verhaal over de jaren nog hier en daar wat aandikken 
.
Schone naam voor regenwater, niet? Hoe dan ook heb ik daar serieus wat werk aan gehad woensdag. Het was verlof en ik dacht: een ganse dag in den bouw: da zal goed vooruit gaan: tarara. Heb bijna de ganse namiddag en avond bezig geweest met het monteren van een regenwaterpomp. Nu hoor ik jullie denken: een pompje aansluiten (want ze hing al aan de muur) wat is daar nu moeilijk aan. Ik zal het u eens gaan vertellen.
Ten eerste moest er een stukje buis komen tussen de pomp en de filter. Dat stukje buis heeft maaaaanden lang in de weg gelegen in ons oude woonst. Echter is het nu plots als ik het nodig heb, spoorloos verdwenen. Minstens een uur ben ik bezig geweest om in alle uithoeken van ons huis dat stukje buis te vinden. Zonder succes; om zot van te worden.
Ik heb dan maar een ander stuk gebruikt dat ik nog liggen had dat er op trekt. Maar nu komt het: het stukje moest niet recht zijn, maar moest met een buiging zijn. Knal! Nog een uur om zeep: miserie dat ik daaraan gehad heb.
En daarmee is de kous af? Nope. Ik steek de pomp in gang: het water spuit uit de collector. Lap een schroef vergeten vast te draaien. Gelukkig was het maar een klein plasje, maar toch.
Tweede poging: alles ziet er goed uit. Maar dan bekijk ik de filter in detail; drup, drup, drup, drup. Bon: koppeling losdraaien wat locktite touw ertussen en terug opdraaien. Pomp opnieuw starten: geen succes. Nog altijd drup, drup, drup. Poging om koppeling terug los te draaien: mislukt, da ding wil niet meer lossen. Uiteindelijk mijn schoonvader gebeld. Die kreeg het ook niet los. Na veel foefelen en wringen en proberen dan toch succes. Blijkt dat we ne “join” ontbreekt. Eentje in gestoken. Boeltje terug samen gestoken: succes. Allé het lek is gestopt, maar nu lekt het elders.
Uiteindelijk dat andere lek ook dicht gekregen (had een stukje omgekeerd aangesloten). Maar ondertussen was het 21u en konden we gaan eten.
Wat een productieve dag!!! De regenwaterpomp is aangesloten. Als alles zo vlot zal lopen, zal ons huis nog een paar keer onder water komen te staan. Laat ons hopen dat de rest vlotter loopt.
Gisteren voor den eerste keer de Qbus zijn werk laten doen. Was de max. Het werkte van den eerste keer. Allé de meeste dingen toch
Voor het eerst kon er een licht aangestoken worden in ons huisje. Tot voor kort liep ik overal rond met een TL lamp waar ik een stekker aan gehangen had. Nu kon ik gewoon het ganse huis rond lopen en lichten aan steken. Schitterend! Er zaten wel hier en daar nog wat foutjes in mijn programmatie en onzen dimmer werkt nog niet zoals het hoort, maar voor de rest zag alles er prachtig uit. Na 5min programmeren werkten ook de bewegingsmelders, de schakelaars deden wat ze moesten. Een half uurtje later had ik zelfs al een alles uit knop (handig voor bij het verlaten van de woonst). Echt waar: die Qbus daar zal ik nog veel plezier aan beleven. Hopelijk denkt mijn vrouw er ook zo over
’s Morgens om 6u30 opstaan om vroeg op het werk te staan. ’s Middags snel eten naar binnen om zo weinig mogelijk tijd te verliezen. ’s Avonds zo vroeg mogelijk naar huis om dan rechtstreeks naar Menen te rijden en verder te werken aan onzen elektriciteit (en om tijd te besparen: eten in den auto). Donderdag komen ze keuren en er zijn nog een aantal kleine werkjes die moeten afgewerkt worden. Zijn allemaal geen grote zaken, maar ze moeten wel nog gebeuren.
Zal blij zijn dat weekend is. Daarna op naar keuring van water, maar dat lijkt mij minder werk en vooral meer tijd.
Ik verlang tot we erin kunnen. Dan doe ik minstens een week NIETS. ‘t Kan mij allemaal niet schelen wat er nog afgewerkt of in orde gebracht moet worden: platte rust! Klinkt zalig.
Vanaf vrijdag l.l. zijn we officieel eigenaar van ons huis. We wonen ook
niet meer in ons huurhuis. Spijtig genoeg ook nog niet in Menen, maar
bij mijn ouders.
Vanaf vrijdag ll zijn we officieel eigenaar van ons huis. We wonen ook niet meer in ons huurhuis. Spijtig genoeg ook nog niet in Menen, maar bij mijn ouders.
Nu begint het eigenlijk pas echt vooruit te gaan:
- de keuken is geplaatst
- de trap is er
- de schakelaars zijn geïnstalleerd
- de afdekplaatjes worden geplaatst
- de novillon is er
Kortom alle zaken waardoor onzen bouw een huis aan het worden is. En al zeg ik het zelf: het ziet er allemaal zéér goed uit.
Nu alleen nog het basis comfort in orde krijgen. Morgen komen ze de laatste werken uitvoeren voor de gas. Volgende week krijgen we water en ik hoop eerstdaags eindelijk eens aan mijn zekeringskast te kunnen beginnen. Heb al veel voorbereidend werk gedaan voor de keuring ervan, maar daarmee is die kast nog niet af.
Ik hou jullie wel op de hoogte.
Het voorbije weekend zouden we met vrienden op weekend gaan. Dat is echter voor ons niet doorgegaan. Niet omdat we niet wilden, maar gewoon omdat er nog veel te veel werk is. We moeten nog echt vanalles doen om ons huis in orde te krijgen.
Het grootste probleem is momenteel water. Om voldoende tijd te hebben om de aansluiting in te plannen, hadden we eigenlijk vorige week reeds de keuring moeten hebben. Maar omdat we nog geen keuken, boiler, … hebben kan dat natuurlijk nog niet. Naar alle waarschijnlijkheid geraken we dus niet op tijd klaar. Of toch niet met het basis comfort om in ons huis te trekken. Onder basiscomfor verstaan wij: stromend water & verwarming (in november kan het toch al goed koud zijn) en elektriciteit.
pffffffffff
